عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: « رَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَىَّ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ دَخَلَ عَلَيْهِ رَمَضَانُ ثُمَّ انْسَلَخَ قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ أَدْرَكَ عِنْدَهُ أَبَوَاهُ الْكِبَرَ فَلَمْ يُدْخِلاَهُ الْجَنَّةَ »
Əbu Hureyrədən rəvayət olunur ki, Allah Rəsulu (sallallahu aleyhi və səlləm) buyurdu: "O kəsin burnu toz-torpağa sürtülsün ki, onun yanında adı çəkiləndə mənə salavat gətirməsin. Ramazana girən kişinin burnu toz-torpağa sürtülsün, sonra da oruc tutmasın. qocalıqda ata-anasını tapan və onu Cənnətə daxil etməyən torpaq”.